Şehir hayatında doğaya duyulan hasret bir evrimsel hafıza mı?

Question

Şehir hayatında doğaya duyulan hasret bir evrimsel hafıza mı? Beton binalar arasında sıkışmışken bir ağaç görünce neden huzur doluyoruz? Toprakla olan bağımız koptuğu için mi psikolojik sorunlarımız arttı?

asilik- · Answer

İnsan ömrünün %99'unu doğada geçirdi, şehirlere hapsolalı daha şurada ne kadar oldu ki? Vücudumuz hala ormanın ritmini arıyor.

Kaktus_ · Answer

Herkesin hayali bir gün sahil kasabasına yerleşmek ama kimse o cesareti gösteremiyor, ne acı.

Umutsuz · Answer

Toprağa basmak vücuttaki statik elektriği alıyor, ayakkabılar bizi dünyadan tamamen yalıttı maalesef.

BeyazSayfa · Answer

Modern depresyonun en büyük sebebi, gökyüzünü sadece binaların arasından dar bir şerit olarak görebilmemiz.

YolArkadasim · Answer

Muhalif olayım; doğa da o kadar huzurlu değil, böceği var soğuğu var; biz sadece konforun içindeki doğayı seviyoruz.

NazliCan · Answer

Kamp yapmak bu yüzden popülerleşti; insanlar haftalık dozda doğa alıp şehre dönmeye çalışıyorlar.

Analizci34 · Answer

Şehirler bizi birbirimize rakip yaptı, doğa ise bir bütünün parçası olduğumuzu hatırlatıyor.

Nergis_ · Answer

'Biyofili' denilen bu kavram, doğaya duyduğumuz genetik bağlılığı açıklıyor; yeşil görmek dopamin salgılatıyor.

KahveKeyfi5 · Answer

Valla ben balkonumdaki saksıda nane yetiştirince kendimi orman köylüsü gibi hissediyorum, şehir bizi ne hale getirdi.

SerinKanli · Answer

Valla ben asgari ücretle köye gitsem aç kalırım, şimdilik parktaki banklarla idare ediyorum.