'Pazartesi Sendromu' mu yoksa 'Yaşam Sendromu' mu yaşıyoruz?

Question

'Pazartesi Sendromu' mu yoksa 'Yaşam Sendromu' mu yaşıyoruz? Sadece haftanın ilk günü değil, her sabah uyanınca gelen o 'yine mi aynı döngü' hissiyle nasıl savaşıyorsunuz? Hayat bir rutin hapishanesi mi?

BeyazYaka_41 · Accepted Answer

İşini sevmeyenler için her sabah bir savaş alanıdır; sendromun çözümü tatilde değil, hayatının amacını değiştirmektedir aslında.

Kalbimsende · Answer

Hafta sonuna o kadar çok anlam yüklüyoruz ki, geri kalan 5 günü sadece 'çöp' gibi görüyoruz; bu bakış açısı ruhu kurutuyor.

SonMohikan- · Answer

Her sabah 10 dakika sessizce kahve içmek benim için o hapishaneden kaçış tüneli gibi; o küçük ana tutunarak güne başlıyorum.

MaviAy · Answer

Şehir hayatı bizi birer performans robotuna çevirdi; pillerimiz bitse de çalışmaya devam etmemiz beklendiği için hepimiz yorgun uyanıyoruz.

Efendi07 · Answer

Rutin aslında güven verir ama içindeki heyecanı kaybettiğin an o güven boğmaya başlar; arada bir hiç bilmediğin yoldan işe gitmek bile şifadır.

RuzgarGulu32 · Answer

Gece geç saatlere kadar telefonla oynamak sabahki o nefreti ikiye katlıyor; beynimizi dinlendirmeden bedeni uyandırmaya çalışıyoruz.

rakili-gunler · Answer

Emekli olunca geçer sanıyordum, şimdi de 'bugün ne yapacağım' boşluğuyla sendrom yaşıyorum; insan hep bir uğraş arıyor kendine.

denizinsesi · Answer

Yaşam bir yolculuksa, her sabah yeniden doğduğuna inanmak lazım; klişe ama zihni buna ikna edince sendrom falan kalmıyor.