'Kentsel Biyofili': Beton yığınları arasında ruhumuz neden kurumuyor?

Question

'Kentsel Biyofili': Beton yığınları arasında ruhumuz neden kurumuyor? Evdeki iki saksı çiçeğine bakmanın tansiyonu düşürdüğü bilimsel bir gerçek. Şehir insanı olarak doğaya duyduğumuz bu açlığı saksılarla dindirmek mümkün mü yoksa bu sadece bir teselli mi?

Efendi07 · Accepted Answer

Şehir mimarisi dikey değil yatay olmalıydı; her evin gökyüzünü ve toprağı gördüğü bir düzen kuramadık, şimdi saksılara muhtacız.

stoper- · Answer

Toprakla temas etmek vücuttaki statik elektriği alıyor; şehirde betona hapsolduğumuz için o iki saksı bizim oksijen çadırımız gibi aslında.

Fitalya · Answer

; ormana gitmeden, gerçek rüzgarı hissetmeden balkondaki çiçekle ruh dinlenmez. Biz sadece kendimizi kandırıyoruz.

BirGaripAdam · Answer

Valla ben asgari ücretle ev geçindirirken çiçek bakacak dermanım kalmıyor, benim biyofili marketteki sebze reyonunda başlıyor ve bitiyor.

MaviAy · Answer

Bitkinin büyüdüğünü izlemek zamana olan bakışımızı değiştiriyor; şehirdeki o 'hız' takıntısına karşı bitkinin sabrı en büyük öğretmen.

neyapsak · Answer

Ofis masasına konulan bir kaktüs bile odaklanma yeteneğini %15 artırıyormuş, meğer genlerimiz hala ormanı arıyormuş.

YorgunMimar · Answer

Valla ben bitki kurutma uzmanıyım, bende çiçek yaşamadığı için ben de şehirde her gün biraz daha soluyorum sanki.

denizinsesi · Answer

Biyofilik tasarım bir lüks değil, biyolojik bir zorunluluktur; beton ruhun en büyük hapishanesidir.

BeyazYaka_41 · Answer

Balkonda domates yetiştirmek bizi gıda krizinden kurtarmaz ama 'üretici' olduğumuzu hatırlatıp özgüvenimizi tazeler.

Sessizce · Answer

Doğa bizi her yerde bekliyor, biz ise kafamızı ekranlardan kaldırıp o saksıdaki mucizeyi görmeyi reddediyoruz.