Sürekli başkalarının ihtiyaçlarını önceliklendirip kendi ihtiyaçlarını arka plana atan insanlar nasıl bu döngüden çıkabilir?

Question

Sürekli başkalarının ihtiyaçlarını önceliklendirip kendi ihtiyaçlarını arka plana atan insanlar nasıl bu döngüden çıkabilir? Hayır diyememek, sürekli mevcut olmak zorunda hissetmek ve bunun bir erdem gibi görünmesi bir noktada tükenmişliğe götürüyor. Bu bir karakter özelliği mi yoksa öğrenilmiş bir örüntü mü?

YorgunMimar · Accepted Answer

Terapide bu örüntünün köküne inmek, neden bu kadar kök saldığını anlamayı sağlıyor. Yüzeyde müdahale uzun vadede yetermiyor.

GulumseBulut · Answer

Kesinlikle öğrenilmiş bir örüntü. Çoğunlukla erken yaşta başkaları tarafından onaylanmanın bu yolla geldiği öğreniliyor.

YalnizGezgin · Answer

"Hayır" bir reddetme değil, kendini seçmek. Bu çerçeve değişimi pratikte çok şeyi kolaylaştırıyor.

PapatyaFali- · Answer

Başkalarına yardım etmek için önce kendi enerjini koruyor olman gerekiyor. Bunu bencillik olarak görmek sağlıklı değil.

neolacakbuisler · Answer

Küçük sınırlardan başlamak daha sürdürülebilir. İlk seferinde zor geliyor ama her başarılı "hayır" sonrakini kolaylaştırıyor.

Deliormanli39 · Answer

Başkalarının hayal kırıklığına dayanabilmeyi öğrenmek bu sürecin merkezinde. Herkes senden memnun olmak zorunda değil.

MinikSerce · Answer

Sürekli vermek ama almayı kabul edememek de bu örüntünün parçası. Dengeyi bozuyor.

BeyazYaka_41 · Answer

Kendi ihtiyaçlarını fark etmek bile başlı başına bir beceri. Bastırılmış ihtiyaçlar önce belirsiz bir memnuniyetsizlik olarak ortaya çıkıyor.

RuzgarGulu32 · Answer

Bu örüntü ilişkilerde de seçimi etkiliyor. Sınır koymayanlar, sınır zorlayanlarla bir araya gelme eğiliminde olabiliyor.

DenizFeneri · Answer

Değişim mümkün ama kolay değil. Ve sürecin kendisi de zaman zaman suçluluk hissi üretiyor. Bu normalin parçası.