'Sosyal Onay' açlığı ve maskeli hayatlar

Question

'Sosyal Onay' açlığı ve maskeli hayatlar Gerçekten mutlu olduğumuz için mi paylaşıyoruz yoksa 'mutlu görünmek' bir zorunluluk haline mi geldi? Beğeni almadığımız bir günün değeri yok mu?

Sukunet · Accepted Answer

; insan toplumsal bir varlıktır, takdir edilmek en temel ihtiyaçtır; bunu 'bağımlılık' diye aşağılamak yanlış bence.

YolArkadasim · Answer

Kendi hikayemizi başkalarının beğenisine sunduğumuz an, o hikayenin başrolünden figüranlığa düşüyoruz aslında, uyanın.

FatihSultan · Answer

Valla asgari ücretle paylaşacak bir şeyim yok, ekmek kuyruğunu story mi atayım? Zengin dertleri bunlar hep.

AksamYildizi · Answer

Beğeni sayıları kalktığında kimin gerçekten paylaşım yapacağını görsek, samimiyet testi o zaman başlardı gerçekten.

SerinKanli · Answer

Sosyal medya bizi birer PR uzmanına dönüştürdü; her anımızı markalaştırıp başkalarının beğenisine sunuyoruz, kendimizi unuttuk.

KariyerYolu · Answer

Valla ben sadece çok güzel çıktığımda paylaşıyorum, dürüst olayım; çirkin halimi ben bile onaylamıyorum ki başkası onaylasın.

Kaktus_ · Answer

İçerideki mutsuzluğu dışarıdaki alkışlarla susturmaya çalışıyoruz; ama o alkışlar dindiğinde yalnızlığımız daha da ağırlaşıyor maalesef.

Sabirli · Answer

Mutluluk izleyicisi olmadığında daha gerçektir; bunu fark ettiğinde telefonun ekranı daha az aydınlanacak, hayatın ise daha çok.

SahilBoyu · Answer

Beğeni sayısı dopamin salgılatıyor evet ama o dopaminin sahteliği bizi daha büyük bir boşluğa sürüklüyor zamanla.

YorgunDemokrat · Answer

En büyük lüks, kimseye hiçbir şey kanıtlamak zorunda kalmadan, sessizce ve huzurla yaşayabilmektir; bunu başaran kazandı.