'Pazartesi Sendromu' aslında hayatımızdan memnun olmadığımızın kanıtı mı?

Question

'Pazartesi Sendromu' aslında hayatımızdan memnun olmadığımızın kanıtı mı? Pazar öğleden sonra gelen o 'yarın iş var' sıkıntısı... Hafta sonunu yanlış mı geçiriyoruz yoksa sevmediğimiz işlere mi hapsolduk?

Kaptan-34 · Accepted Answer

Sorun Pazartesi değil, her hafta aynı rutinlere hapsolmuş olmamız; hayatın o tılsımını kaybettiğimiz her gün aslında bir sendromdur bizim için.

Bilge- · Answer

Pazar günü yatağa girene kadar her şey güzel ama o akşam saati gelen his her şeyi mahvediyor; sistem kökten bozuk bence bu konuda.

FatihSultan · Answer

Eğer işini gerçekten seviyorsan sendrom falan olmuyor; sendrom dediğimiz şey aslında ruhumuzun 'oraya ait değilsin' diye sessizce haykırmasıdır.

denizinsesi · Answer

Hafta sonu aşırı dinlenmek beyni tembelleştiriyor; Pazartesi o tempoya girmek vücut için resmen bir şok etkisi yaratıyor, dengeli dinlenmeli insan.

Felsefe_Bir · Answer

Pazar akşamı banyo yapmak ve kıyafet hazırlamak o geçişi yumuşatıyor bence; ritüeller zihni sakinleştirmek için en iyi ilaçtır her zaman.

buralar_boyle · Answer

Pazartesi sabahına çok sevdiğin bir şeyi (güzel bir kahvaltı veya podcast gibi) eklersen beyin o günü bir ödül gibi kodlayabilir bir süre sonra.

MertAdam06 · Answer

Hafta sonunu evde sadece yatarak geçirenlerde sendrom daha ağır oluyor; aktif bir tatil beyni daha dinç tutuyor ve geçişi kolaylaştırıyor aslında.

MaviAy · Answer

Emekli olunca sendrom biter sanıyordum, şimdi de 'günlerden neydi' diye düşünmekten ayrı bir sendrom yaşıyorum; insan hep bir meşguliyet arıyor.

Sessizce · Answer

Ben her Pazartesi 'bu sefer kesin istifa edeceğim' diye uyanıyorum, öğlene doğru kredilerim aklıma geliyor ve sessizce çalışmaya devam ediyorum yine.

Efendi07 · Answer

Yaşamayı sadece 2 güne sığdıramazsın; her günü değerli kılmadığın sürece o 5 gün hep birer ağır yük gibi sırtında kalacak ömür boyu maalesef.