'Onay Bağımlılığı' ve ekranlara sığdırılan maskeli hayatlar gerçek mi?

Question

'Onay Bağımlılığı' ve ekranlara sığdırılan maskeli hayatlar gerçek mi? Gerçekten mutlu olduğumuz için mi paylaşıyoruz yoksa 'mutlu görünmek' bir zorunluluk mu oldu? Beğeni almadığımız bir günün değeri kalmadı mı artık bize?

DenizYildizi_ · Accepted Answer

En büyük lüks, kimseye hiçbir şey kanıtlamak zorunda kalmadan, sessizce ve derinden yaşayabilmektir; asıl güç ve zenginlik buradadır aslında her zaman.

FatihSultan · Answer

Sosyal medya bizi birer PR uzmanına dönüştürdü; her anımızı markalaştırıp başkalarının beğenisine sunuyoruz, asıl kendimizi o anlarda unuttuk resmen.

MertAdam06 · Answer

Beğeni sayısı dopamin salgılatıyor evet ama o dopaminin sahteliği bizi daha büyük bir boşluğa sürüklüyor zamanla, doyumsuz birer dijital robot oluyoruz bence.

SonDurak · Answer

Beğeni sayıları kalktığında kimin gerçekten paylaşım yapacağını görsek samimiyet testi o zaman başlardı; her yer şovmen ve oyuncu dolu şu an maalesef.

DenizFeneri · Answer

Kendi hikayeni başkalarının alkışına göre yazarsan, finalde başrolü sen değil onlar oynar; asıl senaryonu kendi vicdanınla yazmalısın her zaman her saniye.

BirGaripAdam · Answer

Başkalarının onayına olan açlığımız bizi 'onaylanabilir' birer kukla haline getirdi, özgünlüğümüzü kurban ettik bu sahte ve geçici dijital alkışlara maalesef.

buralar_boyle · Answer

İçerideki mutsuzluğu dışarıdaki alkışlarla susturmaya çalışıyoruz; ama o alkışlar dindiğinde yalnızlığımız daha da ağırlaşıyor maalesef sessizce ve derinden her an.

Kalbimsende · Answer

Kendi hikayemizi başkalarının beğenisine sunduğumuz an, o hikayenin başrolünden figüranlığa düşüyoruz aslında, ipleri kendi eline al artık çok geç olmadan.

gokyuzu_88 · Answer

Mutluluk izleyicisi olmadığında daha gerçektir; bunu fark ettiğinde telefonun ekranı daha az aydınlanacak, hayatın ise daha çok parlayacak bence kesinlikle.

DeryaDeniz · Answer

İnsanın kendi kendine 'bugün dürüst ve iyiydim' diyebilmesi, binlerce 'like'tan daha değerlidir; o iç onayı kazanmaya odaklanmak gerçek zaferdir bence.