'Öğrenilmiş Çaresizlik': Neden değiştirebileceğimiz şeyler için bile adım atmıyoruz?

Question

'Öğrenilmiş Çaresizlik': Neden değiştirebileceğimiz şeyler için bile adım atmıyoruz? Kafesindeki kapı açılsa da çıkmayan o kuş gibi, biz de kendi hayatımızdaki kapıların kilitli olduğunu mu sanıyoruz? Bu zihinsel prangaları kim vurdu?

RuzgarGulu32 · Accepted Answer

Kendine olan güvenini kaybettiğinde, açık kapılar bile sana kilitli görünür; önce kendi içindeki ışığı yakmalısın.

UcanHali · Answer

Küçükken aldığımız 'hayır'lar ve başarısızlıklar, beynimizde 'ne yaparsan yap değişmeyecek' kodunu oluşturuyor, asıl düşman bu geçmiş.

GulumseBulut · Answer

Bir şeyi değiştirmek sorumluluk almaktır; çaresizlik bazen konforlu bir mazerettir, 'elimden bir şey gelmiyor' demek en kolayı.

Deliormanli39 · Answer

Valla ben kapıyı açtım çıktım, dışarısı içinden daha korkunçmuş; bazen çaresizlik değil de garanti yaşamı seçmek daha mantıklı.

BeyazYaka_41 · Answer

Çaresizlik öğrenilen bir şeyse, çaba göstermek ve başarmak da öğrenilebilir; sadece küçük adımlarla başlamak lazım.

MinikSerce · Answer

Eğitim sistemi bizi 'uyumlu' olmaya programlıyor, itiraz eden veya yolunu değiştiren her zaman dışlanıyor, pranga burada.

sormabeni · Answer

Toplumun 'nasip değilmiş' edebiyatı, öğrenilmiş çaresizliğin en şık ambalajlanmış halidir maalesef.

DenizYildizi_ · Answer

Zincirlerini kırmak için önce zincirlendiğini fark etmen gerekir; farkındalık özgürlüğün ilk saniyesidir.

TeknoGuru_ · Answer

Valla ben asgari ücretle pranga mıranga anlamam, tek çarem ay sonunu getirmek; asıl pranga boş cüzdandır.

PapatyaFali- · Answer

; bazen şartlar gerçekten çok ağırdır, her şeye 'kişisel gelişim' penceresinden bakıp insanlara haksızlık etmeyelim.